Ruski nacionalisti smatraju da na određene teritorije imaju historijsko, kulturno ili etničko pravo pripadati Rusiji. Ove teritorije se oslanjaju na nasljeđe Ruskog Carstva, Sovjetskog Saveza i ruskih etničkih zajednica izvan današnje Rusije. Države na koje pretendiraju ruski nacionalisti među kojima je i Vladimir Putin su:

TERITORIJALNE PRETENZIJE:

EUROPA

1. Ukrajina – Ruski nacionalisti smatraju Ukrajinu djelom “historijske Rusije”, posebno istočne dijelove (Donbas, Harkov, Zaporožje, Odesa) i Krim, koji je anektiran 2014. godine. Također, Kijev se smatra koljevkom ruske civilizacije (Kijevska Rus).
2. Bjelorusija – Smatra se “bratskom nacijom” s Rusima i često se spominje ideja integracije u jedinstvenu državu kroz Saveznu državu Rusije i Bjelorusije.
3. Moldavija (Pridnjestrovlje) – Proruska regija Pridnjestrovlje, koji se odvojio od Moldavije 1990-ih, ima snažnu podršku ruskih nacionalista.
4. Baltičke države (Estonija, Letonija, Litva) – Iako su ove države dio NATO-a i EU, ruski nacionalisti često ističu prava na zaštitu ruske manjine, posebno u Estoniji i Letoniji.

AZIJA

• Kazahstan (sjeverni dijelovi) – Sjeverni Kazahstan ima značajnu rusku populaciju, i postoje stavovi da bi ta regija trebalo da bude dio Rusije.
• Južni Kavkaz (Gruzija, Abhazija, Južna Osetija) – Abhazija i Južna Osetija su faktički pod kontrolom Rusije od 2008. godine, a neki nacionalisti vide i Gruziju kao dio ruskog uticaja.

GEOPOLITIČKI UTJECAJ

• Transkarpatska oblast (zapadna Ukrajina, dijelovi Slovačke, Mađarske, Rumunjske i Poljske) – Ove teritorije nisu glavni fokus, ali se ponekad spominju u revizionističkim mapama.
• Dijelovi Balkana (Srbija, Crna Gora, Bugarska, Republika Srpska) – Ne postoji eksplicitni zahtjev za pripajanje ali ruski nacionalisti vide ove teritorije kao dio “pravoslavnog ruskog sveta”.

OSTALO

• Aljaska – Iako nema ozbiljnih teritorijalnih zahtjeva, pojavljuju se narativi o “historijskom pravu” Rusije na Aljasku, koju je prodala SAD-u 1867. godine.
• Istočna Poljska i Finska (Karelija) – Iako nisu glavni fokus, pojedine grupacije spominju povratak teritorija izgubljenih nakon raspada Ruskog Carstva i SSSR-a.

Iako ne predstavljaju službenu politiku Ruske Federacije, mnogi se gore navedeni aspekti preklapaju sa narativima koje koristi Kremlj u svojoj vanjskoj politici.